Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents Sammy's avonturen: De geheime doorgang
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke en Badgast
Ga van de weg, gek!
Let eens op.
Mensen. Altijd zo gehaast.
Maar waar moeten ze heen? Dat was mijn ouwe makker, Ray.
Hij liet bijna over zich rijden.
Wij zijn zo'n 50 jaar geleden op dit strand geboren.
En sindsdien zijn wij maatjes.
Vandaag is een speciale dag. We worden beide grootvader.
Stel je eens voor.
Het kan nog wel even duren voordat de kleintjes geboren worden.
Dus laat me jullie vertellen over onze eerste ontmoeting met de mensen.
Ooit was dit strand zo goed als verlaten.
Niets, behalve schildpadden.
En het geluid van die prachtige golven.
Kom op. Wees eens sneller.
Ik geraak er niet uit. - Vooruit.
Naar het water. We verspillen tijd.
Tot in dertig jaar. - Of niet.
Hallo? Is daar iemand?
Ik was amper vijf minuten oud en ik had al het gevoel dat ik 't niet ging redden.
Help. Laat me los.
Hoi, daar.
Kijk uit.
Dat was best tof, hè?
Het was alsof we vlogen.
Jij ziet er niet zo goed uit.
Ben jij nieuw?
We moeten nu gaan. Er komen goede golven aan.
We moeten gaan, Shelly. Er zijn overal vogels.
Wacht, we moeten hem helpen.
Vooruit, Shelly. Je kan niets voor hem doen.
Shelly?
Kom op, geef niet op. Je kan het nog halen. Probeer.
Sta op. Probeer.
Laat me los.
Shelly?
En zo begon het voor mij.
Een duwtje hielp me.
Hoe dan ook, was ik onderweg.
ROND DE WERELD IN VIJFTIG JAAR
Hallo, daar. Nieuw in de stroming?
Sinds gisteren. - Nog al jong om hier alleen te zijn.
Het kan hier erg eng worden. - Eng?
Het is hier een grote vijver, als je het nog niet gezien had.
Veel wezens die je willen pakken. - Dat ontdek je snel genoeg.
Wat zal ik ontdekken? - Waar begin ik?
Tonijn. - To... Wat?
Tonijn. Snelste jagers in de oceaan. - Dan heb je die grote witte.
Wit? - Zeer snelle vissen.
En ook grote tanden. - Let niet op hen.
Volg je instincten en het komt goed. Geen rede om bang te zijn.
Dat ben ik niet. - Dat zou je wel moeten zijn.
Je bent zelfs geen snack voor de meeste wezens hier.
Volg gewoon je instinct. Succes op je reis.
Waar moet ik naar zoeken? - Als je dat ontdekt, laat het ons weten.
Pas op voor de netten, want anders ben je schildpaddensoep.
En eet geen plastic. Daar word je erg ziek van.
Niet goed, jongen.
Waarom deed je dat? Zie ik er als eten uit voor jou?
Gekke vis. Ik zal met mijn reis beginnen.
Hoe gaat het, jongens? Het is gezellig hier.
Ga er af.
Waarom ben jij zo boos? - We hebben al ons eten nodig.
Ga weg. - Ja, we moeten je hier niet.
Ik zou nog niet op je stom ding willen, al waren jullie de laatste schildpadden.
Goed zo. - Ga weg.
Doei, jongens. - Geen denken aan. Weg.
Juist, ik hoor niet bij jullie. - Dat klopt.
Kijk uit.
Dit is m'n dagje niet. - Waarom sloeg je op m'n kop?
Maar ik... - Gelukkig ben ik niet bewusteloos.
Kijk. Een bult ter grote van een slakvis. Die groeit over m'n hele kop.
Ik denk niet dat het zal... - Nog nooit gezien? Ze gaan nooit weg.
Hallo.
Vaarwel.
Hoe groeide dat ding? Heb jij dat gemaakt?
Ik viel er op. Lang verhaal. Hoe gaat het met je bult?
Geen zorgen. Ik heb 'n harde kop.
De naam is Ray. - Sammy. Aangenaam.
Hoe lang ben je al op avontuur? - Slechts een dag.
Ik ook. Ik ga noordwaarts. - Ik ook.
Wij hebben veel gemeen.
Wil je er bij op? - Nee, het gaat wel.
Het was een grapje. Tot we volwassen zijn moeten we de meeste tijd in het water doorbrengen.
Dit kleine stekje van jou kan wel van pas komen.
Weet je dit zeker? Ik wil niet dat je me er later af wil.
Dat zou ik niet doen. We zijn trouwens op dezelfde dag geboren...
zelfs op hetzelfde strand. Dus zijn we broers.
Broers? Leuk.
De zon voelt goed aan, hè?
Ik ga wat zonnebaden, goed voor mijn huid.
Want als een schildpad uitdroogt, gaat hij helemaal schilferen.
En zo heb ik Ray ontmoet.
Hij was zeker een figuur. Altijd plezier en vol praatjes.
Er gingen tien jaar voorbij van voornamelijk drijven en wachten.
Proef wat. Het is lekker.
Grapje toch? Ik ga meer voor de echte lekkernijen?
Noem je dat lekker?
Ik vind ze geweldig.
Ik word er wel gasserig van.
Ondanks al de verhalen die ik gehoord had...
leek de oceaan toch geen angstige plek.
Het was best een goed leven hier. De tijd leek te vliegen.
Voordat we het beseften, waren we... opgegroeid.
Bijna opgegroeid dan.
Dit is het leven, makker. - Geen gasproblemen vandaag, Ray?
Het gaat wel goed. Zag je trouwens die twee knapperds vertrekken toen we er waren?
Nee, niet gezien. - Ze bekeken jou.
Niet waar. - Toch wel.
Denk je dat we makkers blijven? - Voor eeuwig en altijd.
Niet? - Absoluut.
Maar op een bepaald moment en ik zeg niet nu...
maar ergens in de toekomst moeten we een meisje zoeken, toch?
Ja, natuurlijk... - Heb jij daar ooit al over nagedacht?
Wellicht.
Wat is jouw type? - Geen idee.
Iedereen heeft toch een type?
Voor mij: een lach en ze moet natuurlijk gek op kwallen zijn.
Natuurlijk.
Wat is je type nu? - Ik heb haar al eens ontmoet.
Is dat zo? Kom op, dit is groot nieuws. Vertel op.
Je gaat weer overdrijven. - Dat heb je zelf al gedaan.
Haar naam is Shelly.
Ze was best aardig.
Waar heb je haar ontmoet? - Ze was belangrijk in m'n beginjaren.
Wat? We ontmoetten de dag na je geboorte.
Wij zijn sindsdien altijd samen en toch is zij een belangrijk deel?
Ja, dat was ze.
Ik wil al de pikante details. - Die zijn er niet.
Praten of ik blijf je plagen. - Al goed.
Vooruit, ik luister.
Indrukwekkend verhaal. Jij redde haar leven.
Het was meer een ongeluk. De vogel botste.
Je spuwde zand in zijn gezicht. Je redde haar leven.
Geen idee of ze het wel gered heeft. - Dat weet je nooit.
Het is een kleine oceaan. Misschien komen we haar ooit tegen.
Misschien.
Is dit geweldig of niet? - Héél geweldig.
Ray was de beste vriend die ik kon hebben.
Hij was tof, altijd goed gehumeurd en altijd op zoek naar avontuur.
Het enige nadeel: Zijn stinkende kwallen.
Kom op, Sammy. Opstaan!
Dat werd tijd, slaapkop.
Wat heb jij gedaan? - Op onderzoek. Vriendjes met 'n octopus.
Je moet echt eens komen kijken. Al gegeten?
Ik neem wel iets onderweg. - Kieskeurig, kieskeurig.
Waar breng je me heen? - Dat zie je wel. We zijn er bijna.
Hoi, makker. - Hallo. Grijp jullie vast.
Kom op, toch niet bang? - Natuurlijk niet.
Vooruit dan. Het wordt fantastisch.
Kom op.
Hou vast. Doe jullie riem aan want dit wordt een ruige rit.
En nog wat sneller.
We moeten hier weg. Dit is té dichtbij voor komfort.
Waarom deed je dat? - Er is hier geen plaats.
Vooral voor je stinkende kwallen. - Waar heb je het over?
We kunnen niet meer bewegen. - Misschien moet ik met mijn kwallen...
en zelf in de stroming gaan. Dan heb je de ruimte voor jezelf.
Dat zei ik niet.
Nou, druk is het nu niet meer.
Is het niet? - Ray...
Waarom de haast, jongens?
Ray, het net heeft me.
Hou vol, ik haal je er uit.
Geen paniek, ik doorbreek het. - Het is te hard.
Ik kan er niet doorheen bijten.
Ray!
Wacht hier op me. Ik vind wel een uitweg.
Ik wacht hier op je, Sammy.
Help!
Sammy!
Ga er niet uit.
Dat was de eerste keer dat ik angst zag op Ray's gezicht.
Ik was zelf ook bang.
Dit is zo'n moment waar ik wel wat geluk wilde hebben.
Eén van die kleine duwtjes. Ik had het gevoel hem nooit meer te zien.
Het lijkt hier wel 80 graden.
Zeg maar 90.
Wat heb je daar? - Een kleine groene.
Gaan we soep maken?
Hij is al gaar. Drop hem.
Kijk eens wat een lief schildpadje.
Zie je de schildpad, Fluffy? - Hij lijkt zo bang te zijn.
We gaan hem voederen en goed zorg voor 'm dragen.
Fluffy, schildpad eet voedsel.
Het is ook etenstijd voor jou.
Oké, laten we de dingen recht zetten, schildpad.
Dit zijn mijn mensen. - Ik vroeg hier niet om.
Je mensen brachten mij hier. - Advies: Smeer hem zo snel mogelijk.
Tenzij je wil eindigen als mijn ex-vriend de kip.
Kip? - Absoluut.
Van wie was dit hok anders? - Eten ze dieren? Maar ze leek zo aardig?
Laat het leuke gedrag je niet bedotten.
Ze stoppen je vol als een gans, dan is het paté voor iedereen.
Daar komt ze. - Alsjeblieft, jochie.
Jij bent zo mager. We moeten je volmesten.
Kom maar, niet bang zijn.
Vergeet het niet. Schildpadsoep. Eet smakelijk.
Jij hebt een rare manier om aan te tonen dat de wereld kleiner is.
Dus, omdat je er rond kunt... - Heb je al proberen te ontsnappen?
Elke dag zie je er dikker uit.
De dag zal er zeker komen.
Jij en je kipverhalen. Kan je echt rond de wereld reizen?
Natuurlijk. Ik ben zelf overal heengereisd met mijn mensen.
Toen ze me gered hadden uit de Seine gevist hadden in Parijs in mei 1968. Magnifiek.
Dus er zijn nog andere oceanen?
Op 'n dag vond Snow een vrouwelijke schildpad.
Ik denk dat ze wou dat wij... - Paren?
Dat meent ze niet? - Ze wil vast meer schildpaden.
Ik begrijp wat paren is. Dat gaat echt niet gebeuren.
En wie is je harige vriend? - Fluffy. Dit zijn zijn mensen.
Precies. Blijf uit de buurt van mijn mensen.
Van mij mag jij je mensen houden.
Idiote wezens. Hoe verder ik van hen verwijderd ben, hoe beter.
Zeg me eens, hoe lang ben jij al een gevangene? - Ik ben geen gevangene.
Ja? Waarom ben je dan nog hier? - Die vragen stel ik al weken.
Ga weg, Snorhaar. Ik vat het samen.
Waar ik vandaan kom, lijkt dit op een gevangenis.
Maar geloof wat je wil, als je je daardoor beter voelt.
Fluffy. - Etenstijd. Doei.
Ik ben Sam. - Vera.
Over eten gesproken: Ik verhonger. Voeden ze enkel Haarbal, of ons ook?
Bij zonsondergang. - Prachtig. Doe niets onverwachts.
Maak ons wakker als het etenstijd is.
Ziezo, jij bent onze kleine vredesambassadeur.
Zalige kerstmis, jochie.
Wat verfde ze op m'n schelp? - Draai je om.
Ben je dom? Het teken.
Wat heb ik je gezegd? Je bent gemarkeerd, mijn vriend.
Daar ga je weer met de kip en je grappige woorden. Trek het je niet aan, Sammy.
Je ziet er leuk uit zo. - Waarom verkleden ze zich zo?
Snap je dat niet? Het is kerstmis. Geschenkjes.
Misschien is dit teken mijn geschenk.
Twijfelachtig. Haal je geen gedachten in je harde schild.
Ze is enkel aardig omdat het Kerstmis is.
Ik wist niet of het kipverhaal van Fluffy waar was of niet.
Ik wou geloven dat Snow een aardig mens was en dat hij me dat niet aan zou doen...
maar met mensen wist je nooit.
Het duurde niet lang voordat de hippies beseften...
dat Vera en ik niet zouden paren. Ze zeiden: We hebben verschillende aura's of zo.
Dat moet jij zijn. - Je had Vera toch graag?
Vera is te oud en taai voor mij.
Maar jij bent net goed. - Vera.
Jullie behoren hier niet. Ik wil jullie nu van het strand.
Snow, ze nemen Fluffy mee.
Het leger zal je zeker naar Japan sturen.
Jij daar, verdwijn.
Snel, ga. - Wat gebeurt er?
Jij gaat met ons mee.
Dit is het, het is kippentijd. Verberg je, nu.
Ze deden hetzelfde met... Je begrijpt me wel.
Wacht af en beweeg niet. Je wilt toch niet eindigen als ragout.
Vooruit, ga weg.
Wacht, waar is de kleine? Ik vind hem nergens.
Stil. - Iedereen weg.
Leef een goed leven, schildpad.
De tijd dat ik bij de mensen was, wilde Fluffy me weg hebben.
Maar uiteindelijk gingen zij weg.
Ik begreep nooit wat er gebeurd is.
Op dat moment dacht ik dat ik dit avontuur niet moest beleven.
Misschien was ik te lang bij de mensen. Maar omkeren ging niet.
Volg mij.
Wat zei ik je? - Dit heb ik net nodig.
Nee. - Wacht even.
Wat is dat geluid? - Ik hoorde niets.
Ja, dit proeft erg lekker.
Haai. Help!
Ben je gewond? - Hij beet me best hard.
Hij komt terug. Snel, deze kant op.
Snel, hij komt dichterbij.
Blijven gaan.
Ginds.
Dat was nipt. - Té nipt.
Hé jij, grote!
Dat klopt, ik heb je in 't vizier.
Je hebt de verkeerde schildpad boos gemaakt.
Wil je hier wat van?
Is dat alles wat je hebt?
Ik ga je het grote watje noemen, niet de grote witte haai.
Vera!
Denk je dat dat pijn doet?
Mooi. Is dat alles wat je hebt?
Ik maak visvoer van je.
Ik heb een hard schild, Vissenadem.
Je hebt me gehoord en laat me niet achter je aan zwemmen.
Dat voelde lekker. Geen zorgen meer over Meneer Haai.
Je was ongelooflijk. Zijn jullie familie van elkaar?
Nee, we zijn gewoon vrienden. Ongeveer. - Ik moet er vandoor, deze jongen moet eten.
Want een dikke schildpad, is een gelukkige schildpad.
Zorg goed voor jezelf, beide. - Voel jij je wel goed?
Geef niet op. Je kan het nog halen. Probeer.
Hé, wacht eens even. Jij bent Shelly.
Hoe weet je mijn naam? - Is dit een droom?
Nee, ik geloof het niet.
Ben je degene die uit de snavel van een vogel viel, toen je geboren werd?
Wacht eens. Ik wist dat ik je herkende. Jij hebt mijn leven twee keer gered.
Wat? Nee, de eerste keer was per ongeluk. - Nee, dat was voorbestemd.
Ik weet je naam niet eens. - Sammy.
Nou Sammy, dit is ongelooflijk. - Ja, inderdaad.
Hoe is het met je schild? - Het alleen maar een krasje.
Heb je net zoveel honger als ik? - Veel hongeriger.
Het leven is vreemd, net wanneer je dacht dat het allemaal best lastig was...
gebeuren er plotseling allerlei dingen, en is het leven weer prachtig.
Shell, raak je nooit verveeld? Drijven, in rondjes zwemmen.
Dat is wat we doen. - Ja, maar...
zou het niet fantastisch zijn om rond de wereld te reizen?
Hoezo? Dit is onze wereld. - Ik denk dat er veel meer is dan deze wateren.
Zoals?
De mensen hebben het over ijs oceanen en vreemde eilanden.
Die wil ik zien. - Je bent beslist een ander soort schildpad.
Daarom vind ik je vast leuk. - Vind je mij leuk?
Wat is er niet leuk aan je? Hoe wil je de wereld verkennen?
Heb je ooit gehoord van een geheime doorgang? - Denk je dat er een bestaat?
Ja. - Weer van de mensen gehoord?
Misschien hebben ze dat allemaal verzonnen. - Misschien, maar ik wil iets unieks doen.
Ik wil de wereld zien, ijs oceanen.
Wil je meegaan met een maffe schildpad als ik?
Is dit een voorstel, Sammy? - Ja, ik denk het wel.
Ik wil heel graag met je mee. - Echt waar?
Je krijgt niet iedere dag de kans om de wereld te zien, toch?
Hoe vinden we die geheime doorgang? - Dat weet ik nog niet zeker.
Laten we zuidwaarts gaan. We vragen het onderweg.
Alles viel opeens op zijn plek.
Ik had een doel, een reis, en bovenal...
iemand om het mee te delen.
Proef het water. - Het is zoet.
Ik herinner me dat de mensen iets zeiden over zoetwater doorheen de geheime doorgang.
Zouden we in de buurt zijn? - Ja, dit moet het zijn. We gaan kijken.
Het is prachtig hier en anders. - Absoluut.
Zag je dat? - Er zijn overal vogels.
We moeten voorzichtig zijn.
Kijk. Ik heb nog nooit zo'n grote slang gezien in de oceaan.
Misschien is hij de bewaker van de geheime doorgang.
Hij komt akelig dichtbij. - Kom op, we gaan verder.
Dat is wel een heel vreemd beest. - Het lijkt mij meer op een monster.
Zag je dat? - Wat?
Ik weet het niet zeker.
Het voelt alsof we gevolgd worden.
Sammy?
Ik denk niet we ons zorgen hoeven te maken, ze zijn niet zo groot.
Dat is waar, behalve dat ze heel veel enge tanden hebben.
En, ze blijken met veel te zijn.
Zie je wel, ik zei toch dat...
Laat me los.
Waarom heb je me hier naar toe gebracht?
Hou daarmee op.
Stop.
Fijn. Hoe kom ik nu beneden?
Sammy. Ik was zo bang. Ik dacht dat ik je voor altijd kwijt was.
Duiken.
Misschien is het zoeken naar de geheime doorgang een slecht idee.
Ik weet misschien waar het is. Toen ik in die boom zat...
zag ik allemaal grote schepen naar een plek in de verte varen.
Ik denk dat we er dichtbij zijn, heel dichtbij.
We hebben het gehaald. Je had gelijk. - Er doorheen komen, wordt moeilijker.
Sammy, je komt te dichtbij.
Volg mij, we moeten voor het schip komen.
Misschien moeten we teruggaan. - Ze hebben de deur achter ons al gesloten.
We zijn al zover gekomen, we halen dit.
Sammy. - Shelly.
Ik kan het touw niet meer vasthouden. - Ik kom je helpen.
Haast je.
Sammy. - Shelly. Nee.
Shelly. Waar ben je?
Shelly.
Haar gezien te hebben, gaf me hoop.
Hoe miniem ook. Want telkens als ik haar bijna vond...
was ik haar weer volledig kwijt. Wist ze maar dat ik haar zocht.
Hé daar, schildpad.
Wat is die rare vlek op je schild?
Het is een mensen teken. Het is een vredesteken.
Een vredesteken? Waar heb ik dat eerder gehoord?
Ik denk... en denk. Zij noemde het ook zo.
Wie? - Net zo iemand klein en dapper als jou.
Ze praatte veel. Ze bleef maar kletsen over zoetwater en een geheime doorgang.
Je hebt Shelly gezien. - Zeker weten.
Ze moest naar de ijs oceaan geraken.
Ik begreep er niks van. Maar ja, weet ik veel, ik ben maar een vogel.
Ik moet daar snel zien te komen. - Wacht. Het is erg koud daar.
Alsjeblieft. Vertel me hoe ik daar kom.
Deze stroming, waar je in zit, brengt je er zo naar toe.
Ik zou er alleen niet te lang blijven, anders wordt je misschien te aantrekkelijk.
Ik moet weer vliegen, ik heb 'n afspraak met een pelikaan.
Grappig hoe de dingen zichzelf herhalen.
Ik denk dat het allemaal te maken had met omstandigheden en hoe je ernaar keek.
Deze keer was ik in ieder geval erg blij een vogel gezien te hebben.
Hé daar, kleine jongen. Waarop vaar jij?
Geen idee. De mensen gooiden het weg.
Ik denk dat het een soort boot is. - Het ziet er aardig zeewaardig uit.
Wat brengt je naar deze wateren? Je bent erg ver van huis.
Ik weet het. Ik heb het zo koud. Misschien kunt u mij helpen.
Ik ben op zoek naar... Kijk uit. Duiken.
U kunt dit niet doen. U overtreedt de wet.
De wereld kijkt mee.
Hé, kijk daar eens. Het is een groene schildpad.
Heb je er nog een gevonden? - Ja, niet te geloven, hè?
Wat doen ze in dit deel van de wereld? - Het klimaat veranderd wel, maar schilpadden?
Dat is wel heel vreemd.
Shelly.
In Monteray markeren we haar en dan kan ze weer verder.
Ja, ik had gelijk. Je bent het echt. Ik moet hier weg.
Kom op. Ga open.
Shelly.
Rustig aan. Je doet jezelf pijn als je valt.
Goed, iedereen stil.
Shelly? Ben jij het?
Vandaag niet. - Sorry, ik dacht dat je iemand anders was.
Weet jij wat er met ons gaat gebeuren? - Ik hoorde de mensen praten over een prijs.
Ze gaan goed voor ons zorgen. Ze brengen een markering aan en laten ons weer vrij.
We moeten relaxen en van het voedsel genieten. Ze maken heerlijke burito's heb ik gehoord.
Krijg nou wat. Kijk eens wie we daar hebben.
Je bent zo dik geworden, mijn vriend. - Ben jij dat, Fluffy.
Maar natuurlijk ben ik het. Zie ik er niet even goed uit, als altijd?
Ik zou boos op je moeten zijn omdat je me in de maling nam op 't strand.
Ja, het kippenverhaal. Je hebt me betrapt. Allemaal verzonnen.
Ik was toen nog vrij onzeker. Je hebt toch geen wraakgevoel, hè?
Nee, het is goed om je te zien, Fluffy. - Wederzijds.
Hoe kwam je hier terecht? - Ik was bijna bevroren in de ijs oceaan.
Echt waar? Dus je hebt het gedaan? Je hebt de wereld verkent?
Ja. - Je klinkt er niet erg blij over. Waarom?
Lang verhaal.
Over verhalen gesproken. Ik miste je wel toen Snow me voorlas.
Is Snow hier? - Ja, ergens.
Shelly. - Wie is dat?
Maakt niet uit. Je moet me helpen hier weg te komen.
Nu.
Rustig. Schildpadden hebben altijd haast. - Fluffy.
Wat wil je dat ik doe? - Maak deze deur open.
Waarom val je die dieren lastig, Fluffy?
Ongelooflijk.
Fluffy, heb je hem herkent? Het is onze kleine vredesambassadeur.
Kijk jou eens, jochie. Opgegroeid. Wat is er met je gebeurd?
Hoe ben je hier gekomen? Ik was bang dat je het niet zou halen, toen ik je achterliet.
Het is zo fijn om je te zien.
Ik weet het, je wil snel terug de zee in.
We laten je snel genoeg weer gaan, maar eerst moeten we je markeren.
Ik moet wat dingen uit het andere gebouw halen. Zo leuk je te zien, toch Fluffy?
Ik ben zo weer terug.
Fluffy, schiet op. - Achteruit, ik maak de deur open.
Stop. Fluffy, ga buiten spelen. Laat deze dieren met rust.
Sorry, vriend.
Daar gaan we. Ga maar paren en blijf weg uit het koude weer.
Vaarwel.
Voor een zeeschildpad, zijn de kansen op overleven in de oceaan redelijk klein.
Shelly en ik redde het door een aantal moeilijke situaties...
met af en toe wat hulp van de mensen.
Maar op de een of andere manier, hoe hard we ook probeerden, hield het lot ons gescheiden.
Je moet ons helpen. - Wat is er?
Hij zit gevangen, hij kan niet omrollen. - Wie?
Schiet op, volg ons.
We hebben iemand gevonden die kan helpen. - Goed zo, want dit ding gaat zo vallen.
Kon je niet meer vinden? Je had me net zo goed een garnaal kunnen brengen.
Hij is te klein, wat kan hij nou doen? Hoe kan hij me helpen?
Hou op met bewegen. Je duwt jezelf over de afgrond en dan is het klaar met je.
Wacht eens even, je klinkt bekend.
Kom eens hier. Kom op. Kom dichterbij, dan kan ik je beter zien.
Verdraai mijn schild, want ik kan het niet geloven.
Sammy. Sammy, ben jij het? - Ray. Ik dacht dat jij...
Zeg het maar. Schildpaddensoep, toch?
Hoe ben je ontsnapt? - Ray stop je niet zomaar, dat weet je toch?
Je moet even je mond houden.
Ze vonden me, gooiden me in de aasemmer. Goed aas ook nog...
want ik was uitgehongerd. Nadat ik al het aas had opgegeten, ben ik eruit gesprongen.
We waren kilometers van elkaar verwijderd. Ik heb mezelf de schuld daarvan gegeven.
Hij valt naar beneden als je hem er niet uithaalt.
Ik kan dit.
Hoe ben je hier trouwens in terecht gekomen? - Oké, dat zal ik je vertellen.
Het zat vol met bevroren inktvis. Ik dacht het er makkelijk uit te halen.
Maar het gleed weg en toen zat ik vast. Toen ben ik ze één voor één op gaan eten.
Ik heb flink toegeslagen en werd steeds dikker.
Niet meer praten. Het is tijd om je eruit te halen.
Rustig, Sammy. Rustig. - Beweeg je niet, Ray.
Hij gaat breken. - Haal me hier uit, Sammy.
Ik wist dat je mijn schild gedekt hield.
Dames, mijn met dank gevulde hart is geheel voor jullie.
Jullie moed wordt alleen maar overtroffen door jullie gezamenlijke schoonheid.
Vlotte babbel, Ray. - Dank je wel.
Buiten de overduidelijke rede, is het goed je te zien.
Het is lang geleden. - Wat doe je hier helemaal alleen?
Dat is een lang verhaal. - Waar heb ik dat eerder gehoord?
Ik heb je hulp nodig, Ray. - We zijn praktisch broers. Wat heb je nodig?
Ik moet iemand vinden, iemand die heel speciaal voor me is.
De truc is om te weten waar je moet zoeken.
En in deze tijd van het jaar, kan ze maar op één plaats zijn. En dat is...
de magische plek.
Het glanst er hier altijd zo. Je wil er nooit meer weg.
Dit is ongelooflijk. - Als je een vriendin zoekt, moet je hier zijn.
Ik ben terug. - Wat zeg je? Ray, waar was je nou?
Ik zat klem, bij wijze van spreken. En toen kwam ik mijn oude vriend Sammy tegen.
Sammy? Echt waar? - De enige echte.
Hoi Rita, erg aangenaam kennis te maken. - Ik dacht dat je dood was. Ray dacht altijd...
Ja, ik weet het, schildpaddensoep. Leuk dat je zijn wilde haren getemd hebt.
Hij is schattig.
Hé, rustig aan dames. Hij heeft al een vriendin.
Waar is ze dan? Ik wil haar graag ontmoeten.
Ik wou dat ik het wist. - Daarom zijn we hier.
We moeten haar vinden. Ze zijn een tijd geleden uit elkaar kwijtgeraakt.
Arme schat. - Ze zoeken elkaar al die tijd al.
Wat romantisch. - Ze heeft een haaien beet op haar schild.
Heeft iemand haar gezien? - Ik denk het wel. Wat is haar naam?
Shelly. - Ja, dat is ze.
Waar heb je haar gezien? Waar is ze heen? - Ik weet bijna zeker dat ze daarbinnen is.
Waar wacht je nog op. Laten we haar zoeken, vriend.
Nee, niks daarvan. - Maar schatje van me.
Jij blijft mooi hier. - Sammy heeft me nodig.
Je hebt hem hierheen gebracht, nu is het aan hem.
Nou, goed dan. Ik ben hier, indien nodig.
Je vindt haar wel, Sammy. Liefde vindt altijd wel een weg.
Shelly.
Wat is er? Heb je haar niet gevonden? - Ze is hier inderdaad...
maar ze heeft al een vriend. - Weet je het zeker?
Ja, ik zag ze samen, achter het schip.
Het spijt me heel erg, Sammy. - Wat ga je nu doen?
Ik weet dat je er nu niet aan wil denken, maar er zijn genoeg andere schildpadden hier.
Stop daarmee, Ray. Dat wil hij nu niet horen.
Ray, je bent terug. Hoe gaat het ermee?
Zou beter kunnen. - Hoi, Rita.
Robbie, Clara is naar je op zoek.
Dat zal best. Met al die mooie meisjes hier, wil ze niet dat ik teveel rond zwem.
Ik kan maar beter gaan, zie jullie later. Jullie twee, rustig aan, je snapt me wel.
Wie is Clara? - Robbie's vriendin.
Ik dacht dat Shelly en Robbie... - Vrienden waren?
Ja, zo zag het er voor mij uit.
Robbie? Die flirt met elk meisje dat gedag zegt.
Daarom houdt Clara hem goed vast aan een riempje.
Dat, is echt iets voor Robbie. - Ik zou hetzelfde moeten doen met jou.
Ik aan een riempje? Maar schatje, je weet dat jij de enige bent.
Dat betekent dat Shelly misschien nog geen vriendje heeft.
Misschien heb je gelijk.
Wat moet ik doen? - Ik zou hier niet blijven wachten.
Maar wat als ze niet... - Als ze wat?
Hem niet als haar vriendje wil. - Wacht eens even.
Ik heb het. Ik heb een idee.
Dit is wat je moet doen: Je hebt een grote binnenkomst nodig.
Is Albert nog steeds in de buurt? - Ja.
Wat voor gek idee heb je nu weer? - Vertrouw me.
Dank je wel, dat was heel dapper van je. - Ik was eindelijk op de juiste plaats...
op de juiste tijd. - Sammy?
Hoe heb je me gevonden? Kijk uit. Achter je.
Het is in orde. Hij is een vriend.
Wat gebeurt er hier? - Misschien was dit een slecht idee.
Nu begrijp ik het. - Na wat er gebeurde bij de geheime doorgang...
wist ik niet zeker of... - Of wat?
Of wij samen horen te zijn. - Kom hier jij.
Ik ben flubberig, mijn schild is week. - Dat geeft niet, schatje.
Voor je het weet heb ik een roze bolletje aan mijn staart. Ik ben zo gevoelig.
De dag dat ik geboren werd, leek het erop dat ik het niet ging halen...
en ik had geen idee wat ik hoorde te doen.
Ray, liet me plezier zien en de betekenis van echte vriendschap.
En toen ontmoette ik Shelly, die mij vervolledigd. Ze geeft mijn leven een betekenis.
En dat is op elke manier, fantastisch.
En wat betreft de mensen, toegegeven, we hebben hun hulp steeds meer nodig.
Om ons te beschermen, en om onze oceanen levend en mooi te houden.
Het lijkt erop dat de kleintjes er goed uit zijn gekomen deze keer.
Ja, zo ziet het er wel uit.
Waar zouden we de vrouwen ook alweer ontmoeten?
In Tristan Da Cunha. - Tristan, wat?
Ergens in het midden van nergens. - En de mensen?
Wat kan ik zeggen. Je weet dat ze overal zijn.
Ik zorg wel voor deze. - Ga je gang.
Hallo, is daar iemand?
Hallo, daar. - Hoi. Ik geraak er niet uit.
Kan u me helpen? - Ik weet precies hoe jij je voelt.
Laat me je een duwtje geven, zodat je op weg kan.
De eerste stappen zijn altijd het moeilijkst. - Wat moet ik precies doen?
Doe gewoon de ene vin, voor de andere. En dan komt het allemaal goed.
Simply Releases Toppers. Vertaling: Badgast en Tokke Gedownload van www.ondertitel.com